«دختر من 2 سالشه و فقط 10 تا کلمه میگه»

«پسر من 2.5 ساله اس همه چیزش عادیه اما حرف نمیزنه»

«تعداد کلماتی که فرزند من استفاده میکنه خیلی محدوده اما همه چیز رو به خوبی میفهمه و انجام میده»

 

اگر فرزند خردسالی دارید که حس میکنید نسبت به سایر همسالانش در مهارت های کلامی ضعف دارد و سوالات بالا ذهن شما را درگیر کرده است، این مطلب را بخوانید.

در همه ی کودکان فرآیند فراگیری درک مقدم بر کلام است و این قانون تخلف ناپذیر خلقت انسان است. این عبارت به این معنی است که: «تا درکی صورت نگیرد، کلامی بوجود نمی آید.»

جنین انسان از همان دوران جنینی از محیط اطراف تاثیر میگیرد و به درجاتی دارای هر 5 حس طبیعی است. این درک با ورود به دنیای حقیقی تقویت میشود و به مرور زمان به حد نهایی خود میرسد. نوزاد با درک اصوات ورودی و تجزیه و تحلیل آنها برای خود الگو سازی میکند و با تکرار این موضوع متوجه میشود مجموعه ای از اصوات دارای معنای خاصی هستند و به شی، فرد یا موضوع خاصی اشاره میکنند. این فرایند به زبان ساده "درک" نامیده میشود.

درک همواره مقدم بر گفتار است، کودک ابتدا کلمات را درک میکند، سپس با تقلید سعی میکند کلمات را بیان کند. الگوی دقیقی برای تعداد کلمات و مهارت های زبانی در کودکان وجود ندارد اما شما میتوانید برای درک حدودی مهارت های زبانی در کودکتان، به این مقاله مراجعه کنید.

در چه مواردی بهتر است به کارشناس مربوطه مراجعه کنیم و تاخیر کلامی تا چه حدی میتواند قابل چشم پوشی قرار گیرد؟

برای رسیدن به جواب، این 2 مقاله را مطالعه کنید:

مقاله ی اول
مقاله ی دوم

 در این مقالات با توجه به سن فرزندتان، مهارت های زبانی و رشد حرکتی نگارش شده است، در صورتی که این 2 مورد در کودک شما دیده میشود، مراجعه به کارشناسان مربوطه ضروری است:

 1. تفاوت قابل توجه (تفاوت قابل توجه یعنی اینکه کودک شما در بیشتر موارد ذکر شده در سن خود تاخیر داشته باشد) موارد ذکر شده در هر مقاله با سن فرزندتان

2. وجود مواردی مانند: «سابقه ی خانوادگی تاخیر رشدی، سابقه ی خانوادگی اختلالات یادگیری، ضعف در مهارت های شناختی و درکی»  

در غیر این صورت از تاخیر موجود نگران نباشید اما به این توصیه ها عمل کنید.

 

  1. در زمان حال صحبت کنید، مثلا بگویید: "الان داریم غذا میخوریم" و نه اینکه بگویید: "دیشب غذا خوردیم"
  2. همراه با حرف زدن در مورد یک شی خاص، از اشاره ی دست استفاده کنید.
  3. دائما با کودک خود حرف بزنید، منظور از دائما این است که تبدیل به یک ضبط صوت شوید!
  4. کلمات و جملاتی که استفاده میکنید ساده و تا حد ممکن کوتاه باشند. بهتر است توجه کودکتان را به لب هایتان جلب کنید.
  5. هر گونه صداسازی را در فرزندتان تشویق کنید (برای مطالعه ی شیوه های صحیح تشویق به این مقاله مراجعه کنید)
  6. روزانه بین 1 تا 2 ساعت با او بازی کنید و در قالب بازی یک داستان کوتاه برای کودکتان تعریف کنید.
  7. کودکتان را متوجه این موضوع کنید که هر کلمه ای یک معنی خاص دارد، در ابتدا سعی کنید هر صدایی را نماد یک شی قرار دهید، برای مثال /اَم/ نماینده ی /غذا/ باشد و کم کم این نماد را به کلمه ی واقعی نزدیک و نزدیک کنید.
  8. در نهایت سعی کنید از کودک خود بیش از حد توانش توقع نداشته باشید و با صبوری به آموزش مهارت های کلامی بپردازید.

 تمامی مطالب ذکر شده در وبلاگ رساگو، توسط متخصصین این تیم -شامل «کارشناسان گفتار درمانی، کارشناسان روان شناسی و کارشناسان کاردرمانی»- نگارش و تالیف شده است. انتشار مطالب با ذکر منبع بلامانع است.